Er was een tijd dat in Nederland een groot aantal verkopers van UK limiteds actief was. Die aanbieders deden dat via allerlei wegen, onder meer via de overheidssite Higherlevel.nl, en verleidden hun clientèle (ook kleine ondernemers) tot het aanschaffen van buitenissige structuren, zoals commanditaire vennootschappen (in Nederland) met een UK limited als beherend vennoot en de kleine ondernemer als ‘gemachtigde’.
Dat moet regelmatig mis zijn gegaan, al hoor je er niet zo veel over.
In een recent door de Rechtbank Noord-Holland berechte zaak ging het mis in het openbaar. Een commanditaire vennootschap (de CV) werd opgericht door een limited (een naar het recht van het Verenigd Koninkrijk opgerichte rechtspersoon die niet in Nederland is gevestigd), die vanaf oprichting van de CV moment beherend vennoot was. De heer X en de heer A waren manager van de limited én zij waren vanaf oprichting van de CV volledig gevolmachtigde van de CV. X werd door de Nederlandse fiscus aansprakelijk gesteld voor achterstallige loonheffing van de CV, verhoogd met renten, kosten en boeten.
Het verweer van X dat hij als bestuurder van de limited niet aansprakelijk is, wordt door de rechtbank verworpen. X beweert dat hij geen bestuurder van de limited was, de rechtbank overweegt (waarbij X ‘eiser’ is):
17. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de door hem overgelegde gegevens is geslaagd in de op hem rustende bewijslast dat eiser bestuurder is van de Limited in de zin van artikel 33, derde lid, van de IW 1990. Daartoe acht de rechtbank van belang dat uit het overgelegde handelsregister waarin de Limited is ingeschreven blijkt dat eiser in de betreffende periode ‘company director 2’ was, terwijl onder ‘occupation’ staat opgenomen: ‘manager’. Verder blijkt er uit dat hij bevoegd was (“consented to act”). Gelet op de in het handelsregister opgenomen bevoegdheid, moet eiser geacht worden wezenlijke invloed te hebben kunnen uitoefenen op de gedragingen van de Limited.
18. De door eiser opgevoerde omstandigheid dat de in het register opgenomen informatie feitelijk onjuist was, kan niet slagen, al omdat deze stelling door hem niet op enigerlei wijze is onderbouwd. De omstandigheid dat de aandelen van de Limited niet in zijn handen waren, maar in die van een besloten vennootschap (namelijk [B BEDRIJF] B.V.), zoals door eiser is aangevoerd, maakt een en ander niet anders omdat het niet af doet aan de in het handelsregister neergelegde bevoegdheden van eiser.
De verwijtbaarheid speelt een rol, nu X invloed had op het betalingsgedrag van de CV:
20. Op grond van artikel 32, tweede lid, van de IW 1990 strekken de bepalingen met betrekking tot de aansprakelijkheid zich mede uit tot in te vorderen bedragen die verband houden met de belasting waarvoor de aansprakelijkheid geldt, een en ander voor zover het belopen daarvan aan de aansprakelijke is te wijten. Gelet op hetgeen hiervoor onder 17 is overwogen over de positie van eiser binnen de Limited en daarmee binnen de CV had eiser invloed op het betalingsgedrag van de CV en is het aan hem te wijten dat de belasting niet is betaald en dat daardoor boeten zijn opgelegd en rente en kosten zijn belopen.
21. Het voorgaande leidt tot de slotsom dat verweerder eiser terecht aansprakelijk heeft gesteld voor de onbetaald gebleven aanslagen en de met deze belastingaanslagen verband houdende renten, kosten en boeten. (…)
Ellen Timmer - juridische artikelen en berichten 