“Als ondernemer kan je ongewild in dubieuze praktijken belanden” | Wwft

De Minister van Rechtsbescherming schrijft vandaag “Als ondernemer kan je ongewild in dubieuze praktijken belanden“, zie hierna.
Dat geldt ook voor ondernemers die de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) moeten naleven (Wwft-plichtigen). Zij worden door de overheid vaak als criminelen behandeld, terwijl de ondernemers voor het overige begripvol worden tegemoet getreden.

 

 

De Minister verwijst naar een nieuwsbericht over ondermijning, waarin de Wwft ook aan bod komt. Overigens wordt ten onrechte beweerd dat privacy een schild voor criminelen zou kunnen vormen (lees deze berichten: 1, 2), daarmee werkt de Minister mee aan de onjuiste framing.

Tekst van het bericht:

Ondernemers werken mee in de strijd tegen ondermijnende criminaliteit
Ministerie van Justitie en Veiligheid |
Nieuwsbericht | 15-10-2019 | 12:43

Minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid en minister Dekker voor Rechtsbescherming hebben met ondernemers gesproken over de gezamelijke strijd tegen ondermijnende criminaliteit. Tijdens het zogenoemde Ondernemersdiner dat maandag voor de eerste keer werd georganiseerd door het ministerie van Justitie en Veiligheid met een brede vertegenwoordiging van ondernemend Nederland hebben VNO-NCW en MKB-Nederland duidelijk gemaakt samen te willen werken aan een weerbare samenleving en een veilig ondernemingsklimaat.

Ondermijnende criminaliteit is een veelkoppig monster. Ondernemers kunnen ongewild in dubieuze praktijken belanden, waardoor criminelen hun economische infrastructuur misbruiken om zwart geld wit te wassen. Sommige sectoren nemen al zichtbaar maatregelen; zo investeert de bankwereld in veel meer toezicht op onfrisse deals en transacties. Want de drugsindustrie draait niet in de eerste plaats om drugs, maar vooral om geld.

Maandag kwam prominent naar voren dat meer en sneller informatie kunnen delen van groot belang is om beter samen te werken in de strijd tegen ondermijnende criminaliteit. De legale economische structuren en goede infrastructuur van Nederland zijn ook voor criminelen aantrekkelijk om hun illegale handel te bedrijven en hun illegaal verkregen vermogen wit te wassen. Daarom is het noodzakelijk dat opsporingsorganisaties ook samenwerken met bedrijven en branches.

Privacybescherming is een groot goed. Maar het moet wel zo werken dat privacy geen schild vormt voor criminelen die de fundamenten van de rechtsstaat juist proberen te ondergraven. Daarom werken minister Grapperhaus en minister Dekker aan wetgeving om een meer optimale gegevensuitwisseling mogelijk te maken tussen overheidsinstanties, zoals gemeenten, politie, Openbaar Ministerie en de Belastingdienst, en private partijen.

 

Het is positief dat ook Wwft-plichtigen positief worden bejegend. Nu nog werken aan verbetering van de witwasbestrijdingsregelgeving.

Geplaatst in Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Strafrecht | Tags: , | Een reactie plaatsen

Moeten accountants toezicht houden op het werk van fiscalisten, juristen en andere beroepsbeoefenaren op hun kantoor?

Onder de titel “Moeten accountants toezicht houden op het werk van fiscalisten, juristen en andere beroepsbeoefenaren op hun kantoor?” verscheen bij Accountancy Vanmorgen een artikel over de krochten van de accountantsregelgeving.

De Wet op het accountantsberoep legt verplichtingen op aan accountants, ongeacht waar ze werken (kan dus een advocatenkantoor of een bedrijf zijn) en verplicht iedere accountant om zijn collega’s bij de les te houden. Gert van den Brink bespreekt in zijn artikel deze regelgeving naar aanleiding van een tuchtuitspraak.

Hij besluit met:

Per saldo is de onzekerheid in het beroep met deze uitspraak niet afgenomen. Om mijn collega nogmaals aan te halen: “nu begrijp ik het helemaal niet meer”.

 

Misschien moet de accountantsregelgeving maar helemaal op de schop. Ik stel dan voor het aantal wetten te beperken en de ‘accountant in business’ af te schaffen.

Geplaatst in Dienstverlening - juridisch financieel [advocaten, accountants, belastingadviseurs e.d.], Financieel recht, onder meer Wft, Wtt | Tags: | Een reactie plaatsen

Maatregelen tegen poortwachters en andere thema’s uit de brief van 10 oktober 2019 | Wwft

Het lid van de Tweede Kamer Van der Linde lijkt moeite te doen om af te komen van het fraude-aureool dat de VVD heeft. Dit lid heeft voorstellen gedaan tot verbetering van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft), waarop door het Ministerie van Financiën wordt gereageerd in een brief van 10 oktober jl.
Uit de beantwoording door Financiën blijkt dat het kamerlid niet op de hoogte is van de laatste ontwikkelingen.

Straffen voor poortwachters
Conform gesundes Volksempfinden vraagt Van der Linde om harde straffen voor poortwachters. Alleen al taalkundig is de beantwoording illustratief voor het denken rondom criminaliteitsbestrijding door private ondernemingen. Boven het antwoord staat het kopje “Strenger bestraffen van achterliggende criminaliteit“. Gelukkig kan het Ministerie antwoorden dat er al lang draconische straffen zijn voor poortwachters, die helaas niet vaak worden opgelegd, aangezien de meeste poortwachters nette sukkels zijn.
Hoewel ook nette sukkels straf en bestuursrechtelijke sancties kunnen krijgen, want voor een veroordeling op grond van niet-naleving van criminaliteitsbestrijdingswetgeving is geen opzet of schuld meer nodig.

Cryptovaluta, gegevens delen en samenwerking
Onder het kopje rekenschap van Wwft-verplichtingen wordt het lid geïnformeerd over de te verwachten Wwft-regels voor cryptovaluta, die al op stapel staan. Ook het verruimen van de mogelijkheden om opsporingsinformatie aan het bedrijfsleven te verschaffen, wordt besproken, alsmede de toegang voor ‘poortwachters’ (dus ook voor kunsthandelaren en domicilieverleners) tot het vertrouwelijke deel van het ubo-register.

Zwarte lijst van vermoedelijke witwassers
De zwarte lijst van ‘ongebruikelijke klanten‘ waar ik eerder over schreef, keert hier ook terug, gelukkig niet met die ongewenste aanduiding. In deze brief wordt gesproken over “het aanleggen van een zwarte lijst van personen waarbij sprake is van (een meer dan redelijk vermoeden van) witwassen“. Aangegeven wordt dat zo’n lijst al kan worden aangelegd. Dat klopt en die lijst bestaat ook al, bijvoorbeeld in de vorm van het EVR dat door de banken is aangelegd. Overigens is het protocol nog voorwerp van onderzoek door de Autoriteit Persoonsgegevens, zodat vermoed kan worden dat het protocol op dit moment niet aan de AVG voldoet.

Informatiepunt
Van der Linde vraagt naar Wwft-informatievoorziening voor klanten van Wwft-plichtigen en naar informatievoorziening aan de Wwft-plichtigen zelf. Volgens Financiën is er al goede informatievoorziening voor die klanten; hetgeen onjuist is, veel overheidsinformatie is achterhaald of onvolledig.

Poortwachtersillusie van de overheid
De ernstigste fout die de Nederlandse overheid maakt, is te denken dat private ondernemingen criminaliteit kunnen onderkennen en voorkomen door middel van de huidige regelgeving. Ook in deze brief wordt weer het bekende mantra uitgesproken:

Het beleggen van de poortwachtersfunctie bij banken, andere financiële ondernemingen en verschillende beroepsbeoefenaars wordt internationaal en Europees gezien als de meest effectieve manier om het gebruik van het financiële stelsel voor witwassen en financieren van terrorisme te voorkomen. Immers, deze instellingen hebben direct contact met de klant bij het aangaan van een zakelijke relatie en hebben doorlopend zicht op de klant na het aangaan van een zakelijke relatie. Zij zijn daarmee bij uitstek in staat om te beoordelen wanneer een transactie niet past binnen het profiel van een klant en om die reden als ongebruikelijk moet worden aangemerkt.

Deze passage staat vol met fouten:

  • Er is geen onafhankelijke internationale wetenschappelijke toetsing van wat FATF, MONEYVAL en Europa hebben ontworpen als systeem van criminaliteitsbestrijding door private partijen (‘witwasbestrijding’ genoemd). FATF is een niet democratisch gecontroleerde gouvernementele actiegroep. Het kan dus niet worden gezegd dat het systeem ‘internationaal en Europees’ als effectief kan worden beschouwd.
  • Wwft-plichtigen hebben meestal geen ‘doorlopend zicht’ op hun klant.
  • Wwft-plichtigen zijn niet in staat om een ‘profiel’ te maken aan de hand waarvan criminaliteit kan worden opgespoord. Daardoor is de volgende stelling ook onjuist.
  • Het niet passen in een profiel betekent niet dat een transactie ongebruikelijk is. Een transactie is alleen ongebruikelijk als er een redelijk vermoeden van witwassen of terrorismefinanciering is.

Werkelijke problemen niet geraakt
Buitengewoon jammer is dat deze brief wederom niet de werkelijke problemen van de poortwachters raakt.
Wel is zeker dat niet-naleving van de criminaliteitsbestrijdingsbureaucratie grote opbrengsten voor de overheden zal genereren. Verder is de werkgelegenheid voor juristen en voor de ontwerpers van juridische IT-systemen voor banken en andere grote bedrijven gewaarborgd.

 

PS Voor de ambtenaren die dit lezen:
ik ben niet tegen criminaliteitsbestrijding maar wel tegen slechte regelgeving die taken bij private partijen neerlegt, waar zij niet geschikt voor zijn. Het is hoog tijd voor hoogwaardige tegenspraak. Het is aan te bevelen deze met spoed te organiseren.

 

Meer informatie:

Geplaatst in Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Strafrecht | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Juristerij is te ingewikkeld voor LegalTech

Onder de mooie titel “Veel juridische software staat te verpieteren” schreef Wouter Rohlof in Mr. een artikel over automatisering in de juridische sector. Als je het artikel goed leest, zie je dat het juridische werk te ingewikkeld is voor automatisering.

Alleen grote partijen (overheden en grote ondernemingen) met grootschalige processen, hebben het geld om het eenvoudige deel van die processen te automatiseren. De voorbeelden in het artikel gaan over banken die overstroomd worden met wet- en regelgeving en proberen de compliance-tsunami te trotseren met IT (al merk je daar in de huis-, tuin- en keukenpraktijk niet veel van), de zogenaamde ‘regtech‘, en over gemeenten die bijvoorbeeld hun bijstandsdossiers automatiseren.

Uit de belastingadvieswereld (groot genoeg en met een ‘standaard’ product, nl. de aangifte) weet ik dat het tobben is met de automatisering van de aangiften.

Mijn conclusie blijft dat juristen die niet bij een grote organisatie werken het voorlopig moeten doen met de contentintegratie (van Rechtsorde en Legal Intelligence) en met de brakke document beheer systemen (DMS) die aan de kleinere advocatenkantoren worden geleverd. Verder is er nog niets.

Twee jaar geleden trok ik dezelfde conclusie.

Geplaatst in Dienstverlening - juridisch financieel [advocaten, accountants, belastingadviseurs e.d.], ICT, privacy, e-commerce, Kantoororganisatie | Tags: | Een reactie plaatsen

Copycat legislation | Jan Egeland on the Dutch bill prohibiting presence in a ‘terrorist area’

Jan Egeland today wrote an opinion for the eObserver, “New Dutch terror bill must not target aid workers” on the Dutch legislative proposal for a bill that makes it illegal to be present in a ‘terrorist area’ without permission.
Egeland calls it ‘copycat legislation’, because the Dutch are imitating the UK; a similar draft was proposed there. Fortunately on that theme in the UK common sense prevailed. That common sense was absent at the Dutch Tweede Kamer, so now we have to hope for wisdom in the Eerste Kamer (the senate). Egeland wrote:

But we grow increasingly dismayed when we see our common humanitarian objectives undermined by ill-advised counter-terrorism legislation.

The phenomenon we see more often. A lot of anti-money laundering and sanctions legislation is causing collateral damage of an inacceptable kind.

Egeland ends his article with:

It is crucial that humanitarian workers can continue to reduce suffering, protect human dignity and ensure the most vulnerable do not suffer the consequences of unconsidered counterterrorism legislation.
The Netherlands has the opportunity to make it right not just for its citizens, but for thousands of terror victims across the world.

We’ll see if the Dutch senate listens.

 

More information
on the Dutch proposal, in Dutch:

The most important article accepted by the Tweede Kamer runs as follows:

Artikel 134b
1. Met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft de Nederlander die, anders dan in opdracht van de staat of een volkenrechtelijke organisatie of als afgevaardigde van het Internationaal Comité van het Rode Kruis of van het Rode Kruis, bedoeld in artikel 1, tweede lid, van het Besluit Rode Kruis 1988, zonder toestemming van Onze Minister van Justitie en Veiligheid, opzettelijk verblijft in een gebied dat bij algemene maatregel van bestuur is aangewezen als een onder controle van een terroristische organisatie staand gebied. Toestemming kan worden verleend aan een groep personen werkzaam voor een bepaalde organisatie.
2. Met een Nederlander wordt voor de toepassing van het eerste lid gelijkgesteld de vreemdeling die in Nederland een vaste woon- of verblijfplaats heeft.
3. Een krachtens het eerste lid vastgestelde algemene maatregel van bestuur wordt aan beide Kamers der Staten-Generaal overgelegd. Hij treedt niet eerder in werking dan zes weken na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin hij is geplaatst.
4. In afwijking van het eerste lid kunnen Onze Minister van Justitie en Veiligheid en Onze Minister van Buitenlandse Zaken gezamenlijk, indien een spoedeisend belang dit vereist, voor een termijn van ten hoogste drie maanden, een gebied aanwijzen als een onder controle van een terroristische organisatie staand gebied. Het ontwerp van een ministeriële regeling wordt ten minste twee weken voordat hij wordt vastgesteld, overgelegd aan beide Kamers der Staten-Generaal.

Media:

Geplaatst in English - posts in English on this blog, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Grondrechten, rechtsstaat e.d., Strafrecht | Tags: | Een reactie plaatsen

Mislukte privatisering? Energiebedrijf en ziekenfonds

Iedere burger en organisatie heeft energie nodig en iedere privé persoon een zorgverzekering. Vroeger leverde de overheid energie en kenden we een ziekenfonds voor de lagere inkomens. Beide vormen van dienstverlening zijn geprivatiseerd.

Energie
Die privatisering is geen succes als ik artikelen lees over agressieve energieverkopers (waarom wordt telefooncolportage en verkoop aan de deur van energie niet gewoon verboden?) en de penibele financiële toestand waarin sommige energiebedrijven verkeren:

Zorgverzekering
Ook het verzekeringsgebeuren rammelt. In een FD-artikel wordt beschreven dat de zogenaamde markt van de zorgverzekeringen niet werkt (terwijl de verzekeraars veel marketing geld over de balk gooien). Mensen stappen niet over, want het is lood om oud ijzer. Ik zie ook niet dat hier een positieve ‘marktwerking’ is, als tegenwicht voor de zorgbedrijven (zoals ziekenhuizen). De verzekeraars zijn zelf molochen zonder oog voor voor hun verzekerden.

Wat mij betreft kan het veel simpeler: gewoon één basisverzekering voor iedereen bij een nieuw ziekenfonds, dat democratisch wordt gecontroleerd. De verzekeraars kunnen zich dan beperken tot aanvullende verzekeringen bieden. De besparing van de overbodige marketing kunnen we dan in onze zak steken.

Geplaatst in Contractenrecht, privaatrecht algemeen, Grondrechten, rechtsstaat e.d. | Een reactie plaatsen

Turboliquidatie onder vuur

In diverse media verscheen het bericht dat de Minister van Rechtsbescherming werkt aan een wetsvoorstel dat misbruik van de ‘turboliquidatie’ moet voorkomen. In het nieuwsbericht wordt gesproken over het volgende:

Een bedrijf dat via een turboliquidatie ermee stopt, moet in de toekomst meer informatie geven om te verantwoorden dat een turboliquidatie nodig was. Zo wordt het bestuur verplicht om een slotbalans op te stellen en vast te laten leggen, met een verklaring waarom er geen vermogen (meer) op de balans staat. Het bedrijf moet ook inzicht geven met jaarrekeningen. Verandering in de bezittingen van de voorafgaande jaren zijn dan beter te controleren.
Het bestuur moet er verder voor zorgen dat de turboliquidatie algemeen bekendgemaakt wordt. In de bekendmaking moet staan dat de slotbalans met de jaarrekening van het bedrijf ter inzage liggen bij de Kamer van Koophandel.

Mij lijkt dat dit zinloze bureaucratie is. Bij de ‘echte’ turboliquidaties (situaties waarin de rechtspersoon geen activa, maar ook geen schulden heeft) is er geen reden voor bijzondere maatregelen.

Het is te hopen dat het Ministerie voor Veiligheid niet zal kiezen voor de hierboven beschreven bureaucratie maar voor specifieke maatregelen gericht op turboliquidaties waarbij schuldeisers niet betaald worden. Bijvoorbeeld door middel van het tijdig vooraf informeren van de schuldeisers over de toestand van insolventie.

 

Meer informatie:

Rijksoverheid (Ministerie van Veiligheid):

Media:

 

Dit artikel verscheen eerder op het ondernemingsrechtweblog.

Geplaatst in Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Rechtspersonenrecht | Een reactie plaatsen

The damage of de-risking | AML, CFT, MONEYVAL

Recently MONEYVAL [*] published its annual report on anti-money laundering (AML) and combatting financing of terrorism (CFT). For the most part the publication is reporting on organisational matters.

De-risking
It is however interesting to see that the report informs the public on the serious damage AML-CFT measures are starting to cause in the world. In the introduction the president says:

If countries receive poor ratings in their mutual evaluations or are subject to widely-publicised money laundering scandals, global banks often decide to terminate business relationships with entire regions or classes of customers, rather than to manage possible money laundering or terrorist financing risks. In the last decade, this phenomenon called “de-risking” has nowhere occurred more frequently than in eastern Europe.

It shows that eastern Europe is having a lot of problems with AML-CFT legislation. They probably are not the only victims of this legislation. The summary informs the public that de-risking is very common nowadays:

In 2018, MONEYVAL also continued its series of roundtables on correspondent banking (“Re-connecting the de-risked”) with events in Frankfurt (Main) and London. De-risking occurs when financial institutions decide to avoid, rather than to manage, possible money laundering or terrorist financing risks, by terminating business relationships with entire regions or classes of customers. Although de-risking is not in line with the FATF standards and is a serious concern to the international community, the number of correspondent relationships by global banks with eastern European banks has recently decreased more than in any other region in the world.

De-risking is a consequence of AML-CFT legislation, that is also seen in the Netherlands. In the Netherlands obliged entities (not only banks) are ending commercial relationships with certain groups of customers. Certain groups of companies are faced with major difficulties to maintain a bank accounts. There are many examples available.

New discrimination
That AML-CFT results in de-risking, shows that the concepts behind AML-CFT are inadequate and lead to discriminatory practices. MONEYVAL bases its activities on the 2012 standards and the 2013 methodology by the Financial Action Task Force (FATF), a political pressure group. FATF develops these concepts without any independent critical examination.

Before damage is rising further for individuals, companies, organisations and states, it is very necessary that FATF’s concepts and MONEYVAL’s practices are independently examined by qualified scientists and that ways are found to call FATF and MONEYVAL to account for the damage that is caused by inadequate measures.

[*] MONEYVAL = Committee of Experts on the Evaluation of Anti-Money Laundering Measures and the Financing of Terrorism.

 

More information:


Addition 15 October 2019
AML en CFT will cause new discrimination through the algorithms used by obliged entities. Related: Digital dystopia: how algorithms punish the poor, Ed Pilkington in The Guardian, 14 October 2019; Computer says no: the people trapped in universal credit’s ‘black hole’, Robert Booth in The Guardian, 14 October 2019.

Geplaatst in English - posts in English on this blog, Europa, Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Grondrechten, rechtsstaat e.d. | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Klokkenluidersrichtlijn vastgesteld

Op 7 oktober jl. maakte de Europese Raad bekend dat op die dag door de Raad de Europese klokkenluidersrichtlijn is vastgesteld. Deze richtlijn verplicht alle EU-lidstaten om in specifieke sectoren klokkenluidersregelgeving tot stand te brengen, die voldoet aan Europese minimumeisen. Die sectoren / onderwerpen zijn volgens artikel 2 van de richtlijn:

i) Europese aanbesteding
ii) financiële diensten, producten en markten, voorkoming van witwassen van geld en terrorismefinanciering; 
iii) productveiligheid en productconformiteit;
iv) veiligheid van het vervoer;
v) bescherming van het milieu;
vi) stralingsbescherming en nucleaire veiligheid;
vii) veiligheid van levensmiddelen en diervoeders, diergezondheid en dierenwelzijn;
viii) volksgezondheid;
ix) consumentenbescherming;
x) bescherming van de persoonlijke levenssfeer en persoonsgegevens, en beveiliging van netwerk- en informatiesystemen; 

Juridische entiteiten in de private sector met 50 of meer werknemers moeten een klokkenluidersregeling hebben (artikel 8).

De EU-lidstaten moeten binnen twee jaar na inwerkingtreding van de richtlijn wetgeving realiseren, waarbij er voor wordt zorg gedragen dat de private sector zich binnen vier jaar na inwerkingtreding van de richtlijn aan de nieuwe verplichtingen moet houden (artikel 26).

In het persbericht worden de belangrijkste elementen van de nationale wetgeving als volgt opgesomd:

Er worden binnen bedrijven/overheidsorganisaties meldingskanalen gecreëerd: in bedrijven met meer dan 50 werknemers of gemeenten met meer dan 10 000 inwoners moeten er verplicht effectieve en efficiënte meldingskanalen komen. Dat zal bijdragen tot de ontwikkeling van een gezonde bedrijfscultuur.
Hiërarchie van meldingskanalen: klokkenluiders worden aangemoedigd om eerst de interne kanalen van hun organisatie te gebruiken, voordat ze de externe kanalen benutten die door de overheid moeten worden opgezet. Hoe dan ook zullen klokkenluiders die toch eerst de externe kanalen gebruiken, hun bescherming niet kwijtraken.
De nieuwe regels beschermen mensen met veel uiteenlopende profielen: de bescherming geldt voor een groot aantal profielen van mensen die informatie zouden kunnen verkrijgen over inbreuken in een werkomgeving, bv. werknemers, waaronder ambtenaren op nationaal of lokaal niveau, vrijwilligers en stagiairs, niet bij het bestuur betrokken leden, aandeelhouders, enz.
Een breed toepassingsgebied: de nieuwe regels zullen gelden voor sectoren als overheidsopdrachten, financiële diensten, witwaspreventie, volksgezondheid enz. Voor de rechtszekerheid bevat een bijlage bij de richtlijn een lijst met alle bestreken EU-wetgevingsinstrumenten. De lidstaten kunnen bij de uitvoering van de nieuwe regels verder gaan dan deze lijst.
Steun- en beschermingsmaatregelen voor klokkenluiders: de regels bevatten waarborgen om klokkenluiders te beschermen tegen represailles, zoals schorsing, demotie of intimidatie. Mensen die klokkenluiders helpen, zoals collega’s en verwanten, worden ook beschermd. De richtlijn bevat ook een lijst van alle steunmaatregelen die voor klokkenluiders worden ingevoerd.
Feedbackverplichtingen voor overheidsinstanties en bedrijven: de regels creëren een verplichting om binnen 3 maanden te reageren op en gevolg te geven aan meldingen van klokkenluiders (in gerechtvaardigde gevallen kan de termijn worden verlengd tot 6 maanden voor externe kanalen).

 

Meer informatie:

Geplaatst in Europa, Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Grondrechten, rechtsstaat e.d. | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Ondermijning van de rechtsstaat – ter bestrijding van criminaliteit?

De studiemiddag van Jonge VAR op vrijdag 29 november a.s., met als thema ‘Ondermijning’, zou wat mij betreft beter “Ondermijning van de rechtsstaat – ter bestrijding van criminaliteit?” kunnen heten. De Jonge VAR is een onderdeel van VAR – vereniging voor bestuursrecht.

In de nieuwsbrief die ik ontving wordt de middag als volgt aangekondigd:

Jonge VAR 2019: Ondermijning
Op vrijdag 29 november a.s.is het weer zover! Dan zal de Jonge VAR plaatsvinden te Amsterdam (van 14 tot 17 uur in het Volkshotel, Wibautstraat 150 Amsterdam, in de Riet zaal). Het thema is dit jaar ‘ondermijning’.

Drie jonge VAR leden schrijven de preadviezen, te weten Michelle Bruijn (Rijksuniversiteit Groningen), Jules de Kort (Pels Rijcken) en Antoinette Wilschut (gemeente Amsterdam). Michelle schrijft over de integrale aanpak van drugscriminaliteit en het gebruik van het frame ‘ondermijning’ om de War on Drugs nieuw leven in te blazen. Het preadvies van Jules gaat over de rol die de gemeente kan spelen bij de aanpak van ontwrichtende effecten van ondermijnende criminaliteit op de samenleving, en de ruimte om gerichte maatregelen te treffen. Antoinette ten slotte, zal de Amsterdamse situatie schetsen met enkele casus en zal vervolgens ingaan op de tegenstelling tussen de enthousiaste bestuurlijke opinie over de noodzaak om ondermijning stevig aan te pakken en de veel terughoudender geluiden die vanuit de bestuursrechtelijke hoek klinken.

Meer informatie op de website van de VAR.

 

Andere berichten op dit blog over de VAR of VAR-evenementen zijn hier te vinden.

Geplaatst in Bestuursrecht, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Strafrecht | Tags: | Een reactie plaatsen