Openbaar Ministerie gewobt over ING en kans op koppensnellen

Liefhebbers van boevenvangen vanuit de leunstoel kunnen hun hart ophalen aan de ING-zaak. Onlangs zijn via de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) bij het Openbaar Ministerie (OM) stukken opgevraagd, die hier (pdf van 447 pagina’s via deze pagina) te vinden zijn.

De pdf is niet machine-leesbaar, dus wie op tekst wil zoeken zal zelf met een OCR-programma aan de slag moeten; vanwege OCR-fouten valt te verwachten dat op tekst zoeken lastig zal zijn. De eerste veertien pagina’s gaan over wat wel en niet zwart is gemaakt. Vervolgens beginnen op pagina 15 de ING-documenten met een e-mail van 11 oktober 2017. Er zit ook strafadvocatencorrespondentie in, zoals op pagina 27 van Biemond. Pas na pagina 56 komt er iets inhoudelijks: algemene sheets, waarna weer allerlei correspondentie volgt en nog enkele sheets. Een gedetailleerde analyse van de verplichtingen op grond van de witwasbestrijdingsregelgeving en de praktische uitvoerbaarheid daarvan bij een grootbank met een zeer groot volume aan transacties, kom ik al scrollend niet tegen (maar misschien heb ik het gemist).

De informatie ziet er niet interessant uit en beantwoordt niet de vragen die ik over de ING-casus heb.

Criminele nalatigheid

Het Openbaar Ministerie legt op de site uit wat ING verweten wordt. Dat is niet dat ING welbewust crimineel gehandeld heeft, maar “dat de bank onvoldoende maatregelen heeft genomen om witwassen door cliënten te voorkomen“, zo schrijft OM. Dus ‘onvoldoende maatregelen‘ leiden er toe dat de bank zelf crimineel is, wat in het bericht met het mooie woord ‘schuldwitwassen‘ wordt aangeduid. Dat is een makkelijke manier om iedere ondernemer, organisatie en burger tot ‘witwasser‘ te maken. Journalisten noemen het ‘wegkijken‘. Dus schuldwitwassen is ‘wegkijkaansprakelijkheid‘.

KYC
De vraag is natuurlijk wel hoe ver dit soort nalatigheidsdelicten kunnen gaan en of de wereld er beter van wordt. De wijze waarop banken invulling geven aan hun Know Your Customer (KYC)-verplichtingen leidt er inmiddels toe dat bepaalde groepen klanten geen bankrekening meer kunnen openen respectievelijk niet kunnen behouden omdat de banken het KYC-gebeuren te duur vinden (ook wel ‘de-risking’ genoemd).

Ik vrees dat we afgaan op een Cover Your Ass (CYA)-samenleving, waarin alle burgers en organisaties voortdurend bezig zijn om compliance-straatjes door middel van IT schoon te vegen en risico’s te mijden. Voor de menselijke maat is dan geen plaats meer.

Mij lijkt de beste oplossing om het betalingsverkeer weg te halen bij banken en onder te brengen bij een aparte overheidsbank, zoals ik al eerder schreef. Dan zijn we in één klap af van een ongecontroleerde pseudo-overheid.

 

Meer informatie:
In 2019 werden documenten over de schikking van het Openbaar Ministerie met ING bekend gemaakt:

In 2019 besliste het Gerechtshof Den Haag (1, 2) dat er aanleiding is om topman Hamers te vervolgen.

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Rotterdam, telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/ ||| Motto: goede bedoelingen rechtvaardigen geen slechte regels
Dit bericht werd geplaatst in Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Strafrecht en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s