De leverancier als ‘cliënt’ van de Wwft-plichtige | overheid in witwasbestrijdingsverwarring

Met de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) wordt geen misdaad bestreden.
Wel is de wet een bron van bizarre bureaucratie. De nieuwste rariteit kwam ik tegen in de concept-richtsnoeren die door NOB en NBA, de beroepsorganisaties voor belastingadviseurs en accountants, zijn samengesteld.

Leverancier als cliënt?
Daarin schrijven deze beroepsorganisaties over een wel heel bijzondere opvatting van het Bureau Financieel Toezicht (BFT), de Wwft-toezichthouder voor onder meer belastingadviseurs, notarissen en juridische adviseurs die geen advocaat zijn [1].
Volgens BFT zijn niet alleen de opdrachtgevers van een belastingadviseur ‘cliënt’, maar omvat dat begrip ook samenwerkingspartners en leveranciers van de Wwft-plichtige. Dit is te vinden in de concept-richtsnoeren [2].

Dat betekent dat de IT-leverancier en de leverancier van schoonmaakdiensten cliënt van de Wwft-plichtige zouden zijn en er naar hen een Wwft-cliëntenonderzoek moet worden gedaan. Dat is natuurlijk niet in overeenstemming met de Wwft, zoals door de beroepsorganisaties in de richtsnoeren netjes wordt uitgelegd. NOB/NBA lichten toe dat ook gespecialiseerde partijen die door een Wwft-plichtige worden ingehuurd voor deelopdrachten (wat ook samenwerkingspartners kunnen zijn) vallen niet onder het begrip cliënt.

Definitie cliënt
Overigens valt deze ruime cliënt-definitie niet te vinden in de eigen leidraden van BFT en is dit evenmin terug te vinden in de concept-leidraad die het Ministerie van Financiën onlangs ter consultatie aanbood.

De toelichting van het Ministerie van Financiën blinkt trouwens niet door helderheid uit [3]. Men begint met:

Volgens de Wwft is de cliënt: a) de natuurlijke persoon of rechtspersoon met wie de Wwft- instelling een zakelijke relatie aangaat of b) de natuurlijke persoon of rechtspersoon die een transactie door de Wwft-instelling laat uitvoeren (vertegenwoordiging).

waarbij onduidelijk is waarom de tekst “(vertegenwoordiging)” is toegevoegd. Het Ministerie geeft geen uitleg.

Tot slot
Ik sluit af met enkele tips voor het Ministerie van Financiën en andere overheidsinstanties:

Tip 1 voor de overheid:
Leveranciers van Wwft-plichtigen zijn geen cliënt. Een Wwft-plichtige kiest zijn leveranciers zorgvuldig, alleen al vanwege de eigen verplichtingen op grond van onder meer het burgerlijke recht en de AVG.

Tip 1 voor de overheid:
Houdt de Wwft simpel, in plaats van achter iedere Wwft-plichtige een crimineel te vermoeden. Breidt de reikwijdte van de regelgeving alleen uit als daar een bewezen noodzaak voor is.

 

Noten
[1] Notarissen en juridisch adviseurs vallen alleen voor specifieke diensten onder de Wwft.
[2] Paragraaf 3.1, pagina 12 en verder concept-richtsnoeren.
[3] Paragraaf 5.2.1, pagina 14 en verder van de concept-leidraad.

 

Meer informatie:

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Rotterdam, telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/ ||| Motto: goede bedoelingen rechtvaardigen geen slechte regels
Dit bericht werd geplaatst in Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Grondrechten, rechtsstaat e.d. en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s