Burgeropsporing | opsporing van mensenrechtenschendingen

Burgeropsporing kennen we in allerlei vormen, zowel gereguleerde, zoals de rol van banken in de criminaliteitsbestrijding (*) als niet-gereguleerde activiteiten, waarvan Bellingcat een voorbeeld is.
Ook onderzoeksjournalisten houden zich soms bezig met opsporing, in de hoop dat zij de overheid er toe kunnen bewegen tot vervolging van strafbare feiten over te gaan.

Op het Blog of the European Journal of International Law (EJIL) verscheen een interessant artikel over burgeropsporing, “Private Investigators Helped Germany Arrest Two Former Syrian Secret Service Officers“. De auteur, Alexander Heinze, bespreekt daarin de strafvervolging in Duitsland van twee voormalige medewerkers van de Syrische geheime dienst. Uit het artikel blijkt dat de vervolging is mogelijk gemaakt door verschillende private partijen:

  • foto’s gemaakt van mensen in Syrische gevangenissen, gemaakt door de ‘Group Caesar’;
  • medewerking van de European Center for Constitutional and Human Rights die zorgde voor getuigenverklaringen;
  • medewerking van de Commission for International Justice and Accountability (CIJA) die zorgt voor ‘documentary evidence’ tegen één van de verdachten.

Heinze signaleert de mogelijkheden van private partijen maar waarschuwt ook voor de risico’s. Zo dienen de private onderzoekers zorgvuldig te handelen, door de auteur als ‘prosecutorial ethics‘ aangeduid. Zo moet er zowel worden gezocht naar bewijs van beschuldigingen als naar ontlastende gegevens. Aandachtspunt is dat er ook andere mechanismen aan het werk kunnen zijn die de zorgvuldigheid bedreigen, zoals donoren van een private organisatie die op een bepaalde uitkomst hopen, de persoonlijke carrière van een medewerker en persoonlijke relaties.

Heinze waarschuwt voor een te ver doorgevoerde privatisering en besluit met het volgende:

Private investigations may be the future of International Criminal Justice. However, this comes at a price. Privatisation of public goods is a common tool for governments to increase efficiency and save money. However, subjecting important public goods such as transport, electricity and water supply to the rules of the market – without some sort of regulation – will eventually leave certain groups of people without transport, electricity and water. In other words: fair distribution will not be the main criterion any more. The same applies to private international criminal investigations. We need to be conscious of the challenges that lie ahead, such as ethical boundaries and evidentiary rules. A minimum regulation and the creation of at least some sort of (external) guidelines could be a first step in the right direction.

(*) Onder meer gebaseerd op de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme, Wwft.


Aanvulling 27 juni 2019
Misdaad is een hobby van veel mensen, niet alleen van de media die gretig over geweld publiceren.

In een artikel afkomstig van het Rathenau Instituut, dat hier is gepubliceerd, is te lezen dat iemand in winkelstraten mensen filmt, in de hoop zakkenrollers op heterdaad te betrappen. Een gevaarlijke ontwikkeling.

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Rotterdam, telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Grondrechten, rechtsstaat e.d., Strafrecht en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s