Wat betekenen weinig meldingen van ongebruikelijke transacties | meten = weten? | AFM | Wwft

Al langer wordt beweerd dat als bepaalde groepen Wwft-plichtige ondernemingen weinig meldingen doen van ‘ongebruikelijke transacties‘, dit iets betekent over de mate waarin de Wwft door die groep wordt nageleefd. Dat is een veronderstelling die mij vreemd in de oren klinkt.

Als in een ziekenhuis jaarlijks veel mensen dood gaan betekent dat nog niet dat het ziekenhuis geen goede medische zorg verleent.

Meten is niet altijd weten.

De informatiepositie van Wwft-plichtigen verschilt in grote mate en dat is iets waar de overheid geen interesse voor heeft. Dat betekent dat signalering van ongebruikelijke transacties voor de een makkelijker is dan voor de ander.
De naleefkundige dienstverleners zitten er niet mee, want zij denken hun producten te kunnen verkopen aan de Wwft-plichtigen, die zij inschatten als kapitaalkrachtig.

AFM
Ook de Autoriteit Financiële Markten (AFM) doet mee aan de ‘framing’ op basis van aantallen meldingen, zo blijkt uit een nieuwsbericht van 18 december 2017 onder de titel “AFM gaat strenger toezien op melden ongebruikelijke transacties“. Dat bericht begint met de mededeling dat er te weinig ongebruikelijke transacties worden gemeld. Overigens schrijft de autoriteit terecht “kan” in de volgende volzin:

Het lage aantal meldingen kan duiden op een laag niveau van compliance en risicobewustzijn ten aanzien van deze wet.

Vervolgens komt het bekende poortwachtersproza.

Kritisch tegengeluid ontbreekt
Het fenomeen van niet onderbouwde beweringen komt op het terrein van naleving van financieel-economische regelgeving veel voor, niet alleen bij actievoerders zoals Transparency International en bepaalde actiejournalisten, maar ook bij overheidsinstellingen, waarvan je toch meer mag verwachten. Het onderstreept dat een kritische tegengeluid, bijvoorbeeld uit de wetenschap, totaal ontbreekt.

Soms denk ik dat ik maar eens moet gaan promoveren, zodat ik uitgebreid onderzoek kan doen naar allerlei aspecten van de witwasbestrijding, zoals de niet-onderbouwde regelgevingsconcepten, de keerzijde van de one-size-fits-all benadering, de onbegrijpelijkheid van de regels en de te snelle wijzigingen en de cybersecurity- en privacy-risico’s verbonden aan de gegevensverzamelingen die ten behoeve van de witwasbestrijding worden aangelegd.

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Rotterdam, telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/ ||| Motto: goede bedoelingen rechtvaardigen geen slechte regels
Dit bericht werd geplaatst in Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, ICT, privacy, e-commerce en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s