Telco’s faciliteren criminelen en soms komen ze een kantonrechter tegen

Lang geleden verbaasde ik me er al over dat telecombedrijven (telco’s) slordig met persoonsgegevens omgaan en identiteitsfraude faciliteren.

Onlangs deed de rechter in Amsterdam uitspraak in een zaak waarin telco’s andersoortige criminaliteit faciliteerden. Incassobureau Direct Pay probeerde voor telco T-Mobile een vordering op een jongere te incasseren, een jongere die door criminelen was bedreigd. Direct Pay stelde namens de telco dat de jongere, in de uitspraak [gedaagde] genoemd,

niet onder curatele of bewind staat en hij dus gewoon rechtshandelingen mocht verrichten. Dat dit onder dwang heeft plaatsgevonden was in ieder geval niet zichtbaar, want er was niemand in de winkel aanwezig behalve [gedaagde] zelf. Verder had [gedaagde] destijds een baan bij New York Pizza, dus had hij ook de financiën om een abonnement af te sluiten. Bovendien heeft [gedaagde] pas na drie maanden aangifte gedaan, hetgeen gek is als er echt sprake was van dwang. Ook is gebleken dat [gedaagde] bij Belcompany is geweigerd omdat hij al een andere abonnement die dag was aangegaan. Het abonnement bij T-Mobile heeft hij als eerste afgesloten. Naar aanleiding van de vraag waarom T-Mobile de telefoon niet heeft geblokkeerd in verband met de hoogte van het bedrag aan smsjes naar 0900 nummers heeft Direct Pay gesteld dat mensen vrij zijn te doen wat ze willen en [gedaagde] er zelf voor heeft gekozen de telefoon aan een derde af te staan. Of hij een waarschuwingsberichtje heeft ontvangen dat hij buiten zijn bundel ging, weet Direct Pay niet.

De jongere is het niet met Direct Pay eens:

3. [gedaagde] heeft ter zitting nogmaals aangevoerd dat de dwang in dit soort gevallen buiten de winkel plaatsvindt. Daar staan de criminelen waaraan de telefoon moet worden afgegeven. Als je zonder telefoon uit de winkel komt heb je een probleem. Het was in die tijd bekend bij de telefoonmaatschappijen dat er dergelijke bendes bestonden die (zwakkere) jongeren gebruikten om bij diverse winkels abonnementen aan te gaan om zo telefoontjes te verkrijgen. Omdat het personeel in de telefoonwinkels werkt op basis van targets hebben zij helemaal geen baat bij een goede check. Maar omdat ze op de hoogte zijn van dergelijke bende, behoort het juist bij de zorgplicht dat zij een deugdelijke kredietcheck verrichten. In het onderhavige geval is er niets aan [gedaagde] gevraagd. Er is niet gevraagd of hij werkte, geen salarisstrook, geen bankafschrift. Waarschijnlijk was het best aan [gedaagde] te zien was dat hij erg nerveus was. Hij was tijdens het aangaan van het abonnement alleen maar aan het bellen met de criminelen wat hij zou moeten zeggen als er vragen aan hem werden gesteld. Er werden echter helemaal geen vragen gesteld, ook niet waarom hij een nieuwe telefoon nodig had terwijl hij er een in zijn hand had. Zonder enig probleem kon hij een van de duurdere telefoons met abonnement krijgen. Als bij het aangaan van een dergelijk abonnement, wel gecheckt zou zijn of iemand dit wel kan betalen, zou hij buiten aan de criminelen ook een verhaal hebben waarom hij geen telefoon mee kreeg. Het feit dat dit destijds helemaal niet gebeurde, heeft de hoeveelheid bendes en uitbuiting van zwakkere jongeren in de hand gewerkt, aldus [gedaagde]. Desgevraagd heeft [gedaagde] aangegeven dat T-Mobile de enige provider is die actief is gaan innen. De overige providers, waar [gedaagde] onder dwang abonnementen is aangegaan, hebben het er bij laten zitten.

De kantonrechter maakt korte metten met het verhaal van Direct Pay / T-Mobile:

6. Niet betwist is dat telefoonmaatschappijen, en dus ook T-Mobile, ten tijde van het aangaan van de onderhavige overeenkomst bekend waren met het feit dat er bendes actief waren die door middel van bedreigingen, (zwakkere) jongeren abonnementen met ‘gratis’ dure telefoons lieten afsluiten, om vervolgens de telefoons van hen afhandig te maken om door te verkopen en/of te gebruiken. De kantonrechter is van oordeel dat met deze wetenschap de verkopers van dergelijke abonnementen extra alert dienen te zijn en zich er van dienen te vergewissen of van een dergelijke praktijk sprake is. Daarbij verdient aantekening dat T-Mobile voor een bepaald verdienmodel kiest waarbij bij aanschaf van een mobiele telefoon zo min mogelijk vragen gesteld worden en de inzet er zoveel mogelijk op is gericht om omzet te genereren. Daarbij wordt kennelijk het risico geaccepteerd dat er ook overeenkomsten worden gesloten die bij verder doorvragen, zeker bij jongeren en minder draagkrachtige, een risico inhouden.

7. Hoewel uit het verhaal van [gedaagde] blijkt dat hij vrij zenuwachtig de winkel is ingegaan, bellend met de persoon die hem bedreigde, is hem enkel gevraagd zijn identiteitsbewijs te tonen en € 0,01 te pinnen ter verificatie van zijn bankrekeningnummer. Hem is niets gevraagd over zijn financiële situatie en waarom hij een abonnement met telefoon nodig had, terwijl hij al een telefoon in zijn hand had. Hierdoor heeft T-Mobile in dit onderhavige geval haar zorgplicht geschonden om welke reden de kantonrechter van oordeel is dat T-Mobile zich niet kan beroepen op de goede trouw van artikel 3:44 lid 5 BW. Dat betekent dat het verweer van [gedaagde] slaagt en de overeenkomst met T-Mobile zal worden vernietigd. De vordering van Direct Pay wordt zodoende afgewezen.

 

Andere telco affaires
Ik herinner me dat T-Mobile in 2017 in het nieuws kwam als een van de ondernemingen die stiekem internetters volgende via de zgn. session-replay scripts. Een kwalijke zaak.

Ook verwerpelijk is dat eind vorig jaar bekend werd dat telco’s fraudeurs hielpen door makkelijk simkaarten om te ruilen. Onderbelicht is dat telco’s dit mogelijk maken doordat het makkelijk is voor criminelen om een 06-nummer over te nemen.

Het is tijd dat telecombedrijven aan de hoogste integriteitsnormen gaan voldoen en daar ook op worden getoetst.

 

Meer informatie:

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Rotterdam, telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Strafrecht en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s