iBestuur kondigde het artikel als volgt aan:

In het artikel IDO’s lopen het risico om een soort duizenddingendoekje te worden wordt beschreven hoe financiële instellingen, die digitale dienstverleners zonder fysieke kantoren zijn geworden, hun klanten digitaal het bos in hebben gestuurd. Lees onder meer:

Dat roept ook vragen op over de verantwoordelijkheid van private partijen: het kan niet de bedoeling zijn dat zij hun klantenservice indirect uitbesteden aan de gemeenten. Inmiddels lopen er achttien pilots met bankinformatiepunten bij IDO’s, bemenst door bankmedewerkers die bankneutraal werken. Bij twee pilots bemensen bibliotheekmedewerkers de bankinformatiepunten. De banken betalen een vergoeding voor hun deelname.

Het is bizar dat banken, die een essentiële dienst leveren, het zo ver laten komen. Soms zijn ze prima in staat om samen te werken (iDEAL, Geldmaat, witwasbestrijdingsstandaarden), maar als het om het goed bedienen van de klant gaat, lijkt dat ineens héééééééél moeilijk.