Overkill in de Europese renseigneringsplicht voor betaaldienstverleners

In het FD verscheen een artikel waaruit blijkt dat in de nieuwe Europese renseigneringsplicht voor betaaldienstverleners (ik schreef over die renseignering in november vorig jaar) overkill zit. Zodra bedrijven of particulieren meer dan 25 betalingen in een kwartaal uit het buitenland ontvangen, ongeacht de hoogte van de bedragen, moeten betaaldienstverleners (onder meer banken en tussenpartijen zoals Adyen) dat melden aan een Europese database (‘Cesop’).

Doel van de meldplicht is om btw-fraude op te sporen, maar in de betalingen (die ook heel klein kunnen zijn) kunnen heel veel voor de btw irrelevante betalingen zitten, zoals giften aan buitenlandse goede doelen en internationale overboekingen tussen particulieren, aldus het artikel. Het is dus een breed sleepnet dat wordt uitgegooid.

Overigens zijn er meerdere Europese landen niet klaar voor dit nieuwe systeem.

Een ander probleem is dat er privacyrisico’s zitten aan het Europese systeem, waarop de Raad van State heeft gewezen. Volgens het kabinet is het systeem al door de Europese privacywaakhond getoetst.
Blijkens het artikel zal de nieuwe Europese database in de toekomst ook voor andere doelen worden gebruikt dan voor bestrijding van btw-fraude.

Onbekend's avatar

About Ellen Timmer

Weblog: https://ellentimmer.com/ ||| Microblog: https://mastodon.nl/@ellent ||| Motto: goede bedoelingen rechtvaardigen geen slechte regels
Dit bericht werd geplaatst in Belastingrecht, Europa, Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft en getagd met , , , , , , , . Maak de permalink favoriet.

Plaats een reactie