Maxim Februari schreef een mooi artikel over de gevaren van het opsporingsdenken: Pas op voor lange armen met goede bedoelingen. Met onder meer:
De politie wil langere armen. Zoals de regering langere armen wil. En de rest van de overheid ook. Om mensen te redden, om het werk te doen waarvoor de organisatie in het leven is geroepen, om goed te doen. In het geval van de politie heb ik nog wel sympathie voor het verlangen naar meer macht, ook al ben ik kritisch (…)
de Belastingdienst heeft geen enkel excuus voor de goede bedoelingen die leiden tot discriminatie, knevelarij, armoede en ontwrichting van levens
Hij eindigt met:
De politie maakt zich wel eens zorgen over onze rechten. Nu de rest van de opspoorders nog
Dat zou de bedenkers van de witwasbestrijdingsconcepten en de witwasbestrijdingssurveillance aan het denken moeten zetten.


Om mensen te redden? Waarvan? Om goed te doen? De heer Rutten tobt zich s’nachts in bed af wat hij voor ons kan betekenen. Met het oog op ons aller welzijn omarmt hij dan ook het neoliberalisme. Ik moest het meerder malen lezen om er zeker van te zijn dat dit er echt staat.
En de belastingdienst in het verdomhoekje. Vanwege de toeslagenaffaire, neem ik aan? Alsof de BD geen opdracht kreeg vanuit Den Haag? Ook met het oog op een mooiere samenleving, toch! Het is een waar voorrecht om in dit land te mogen leven. Zelfs de overheid loopt over van liefde voor ons burgers.