Uit dit artikel blijkt dat het Verbond van Verzekeraars (VvV) kritisch is op de extra regels die een gevolg zijn van de Europese antiwitwasverordening die medio volgend jaar in werking treedt. Dat is heel moedig van de organisatie, want kritiek op de antiwitwasregels wordt snel aangemerkt als een algemene weigering om misdaad te bestrijden.

De VvV signaleert dat er geen overgangsregeling is:

Wat ik zelf een grote verandering vind, is dat er nu geen overgangsregeling is. Tot nu toe had je als verzekeraar, als de Wwft werd gewijzigd, een overgangsperiode. Bij bestaande klanten hoefde je dan geen aanvullend onderzoek te doen. Dit moest pas als een bestaande polis tot uitkering kwam of er een nieuwe werd afgesloten. Nu is er dus geen overgangsregeling en moeten binnen vijf jaar ook alle bestaande cliënten volgens de nieuwe richtlijnen worden onderzocht. Dat is een zware belasting voor verzekeraars.

Risicogebaseerde aanpak wordt onmogelijk, aldus de VvV:

In Nederland willen we graag een meer risicogebaseerde aanpak. Verzekeraars moeten hierbij zelf risico’s inschatten en op basis daarvan bepaalde (groepen) klanten aanwijzen als laag of hoog risico. Als er sprake is van een laag risico, is er minder onderzoek nodig. Maar de AMLR vertaalt ‘minder’ vooral in frequentie en diepgang, niet in de aard van het onderzoek zelf. En onder de AMLR moet je als verzekeraar bij een standaardrisico meer bewijsstukken opvragen en meer onderzoek doen.

En op de vraag of AMLR voordelen biedt komt het volgende antwoord:

Zie je vooral voor- of nadelen bij de nieuwe Europese regels?

“Als ik heel eerlijk ben, zie ik geen enkel voordeel. De regels zorgen voor meer administratieve belasting; zowel voor de klant als voor ons. Dan denk ik: dit kan toch niet de bedoeling zijn?”
Uiteraard moet je bij hoog risico (groepen) klanten uitgebreid onderzoek doen en er als verzekeraar voor zorgen dat je niet betrokken raakt bij witwassen of het financieren van terrorisme. Maar het gaat nu wel erg ver. Zo moeten we volgens de regels nu alle nationaliteiten van klanten gaan uitvragen als zij meerdere nationaliteiten bezitten. Ik zie zelf niet zo goed de toegevoegde waarde daarvan. Dit kan bovendien al snel gezien worden als discriminatie, zoals laatst bleek uit onderzoek van de Algemene Rekenkamer.”