Renseignering door cryptovaluta aanbieders is kostbaar en gaat weinig opleveren

Eerder schreef ik over de financiële persoonsgegevens die cryptovaluta aanbieders aan de overheid moeten leveren. In het FD verscheen het artikel Nieuwe wet cryptobelasting kost veel geld en is nauwelijks bruikbaar.

Daarin wordt gemeld dat de nieuwe maatregelen tegen belastingontduiking via cryptomunten nauwelijks iets opleveren, terwijl cryptobedrijven en de Belastingdienst jaarlijks er tientallen miljoenen euro’s aan moeten besteden.

Opvallend is dat de cryptovaluta alle transacties aan de overheid moeten melden, terwijl de Nederlandse Belastingdienst alleen geïnteresseerd is in de waarde van het cryptovermogen op 1 januari van ieder jaar. De renseigneringsplicht leidt tot grootschalige verspreiding van persoonsgegevens, aangezien de transactiegegevens in een Europese database worden opgeslagen, twaalf jaar worden bewaard, en ter beschikking worden gesteld aan belastingdiensten in de hele EU.

Ik ga er van uit dat de Europese database gebruikt zal kunnen worden door door de Europese antiwitwasautoriteit en de nationale FIU’s in de lidstaten [*].

De gang van zaken is kenmerkend voor de Europese regelgeving in de financiële sector: aan bedrijven en nationale overheden worden kostbare verplichtingen opgelegd met korte implementeringstermijn, terwijl niet of onvoldoende wordt gekeken of de kosten van implementatie opwegen tegen de opbrengsten (= meer opsporing van crimineel geld). In de witwasbestrijding is dit eveneens aan de orde.

 

Meer informatie:

 

[*] Ik had geen tijd om dit juridisch na te gaan.

Onbekend's avatar

About Ellen Timmer

Weblog: https://ellentimmer.com/ ||| Microblog: https://mastodon.nl/@ellent ||| Motto: goede bedoelingen rechtvaardigen geen slechte regels
Dit bericht werd geplaatst in Belastingrecht, Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft en getagd met , , , , . Maak de permalink favoriet.

Plaats een reactie