Bert Hubert schreef over de permanente verzameling van onze gegevens door grote bedrijven en overheden in Niks te verbergen? Toch steeds meer uit te leggen.

De intro:

Onze overheden en het internationale bedrijfsleven leggen steeds grotere databases over ons aan, op een schaal die we 20 jaar geleden nooit geaccepteerd zouden hebben. Eerder schreef ik in de Volkskrant hoe we dit vroeger automatisch verwerpelijk vonden, met name vanwege onze herinnering aan de Tweede Wereldoorlog.

Lees zijn artikel dat eindigt met:

Kortom – overheden, bedrijfsleven en cloud hebben in enorm tempo groeiende databases vol met gegevens over ons. En als we pech hebben moeten we ineens bergen dingen uit die databases kunnen weerleggen om gewoon door te kunnen gaan met ons leven. En hoe meer er in die databases terechtkomt, hoe moeilijker dat wordt, en dat is niet goed.
Ook al denk je niets te verbergen te hebben, je hebt wel steeds meer uit te leggen.
En juist daarom moeten we blijvend kritisch zijn bij iedere verdere uitbreiding van de data-honger van overheden en bedrijfsleven. Want op een dag is het gewoon niet meer te doen.

Aanvulling 18 oktober 2023
In het NRC artikel Privacy-experts: EU-wetsvoorstel tegen digitaal seksueel kindermisbruik is ‘waanzin en grensoverschrijdend’ wordt hij als volgt geciteerd:

Hubert: „Dit is geen wet die een klein beetje aangepast moet worden: we nemen voor vijfhonderd miljoen Europeanen in één keer de beslissing om die scanners toe te passen. Als wij hiermee instemmen, gaan we een grens over die we nog nooit over gegaan zijn. Namelijk dat iedere Europeaan gemonitord moet worden.”