In het NRC verscheen een mooi artikel van Rik Rutten, Het schrille contrast tussen compassie voor de wetgever en hardheid voor de burger, met goede teksten als:

In dat systeem konden mensen ongezien vermalen worden, allemaal gebaseerd op de gedachte dat kwaadwillende mensen met hun misbruik de schatkist en het draagvlak voor de sociale voorzieningen aanvraten. Goedkoop bleek duurkoop. De Bulgarenfraude, een van de meest belichte fraudezaken, kostte de overheid 4 miljoen euro. De compensatie van het Toeslagenschandaal gaat in de nieuwste tussenrapportages 7,1 miljard euro kosten.

Hij schrijft over de minister die niet geloofde wat ambtenaren hem vertelden:

Krug had als ambtenaar de voorbereiding voor de fraudewet meegemaakt onder VVD’er Henk Kamp op het ministerie van Sociale Zaken. Kamp, zelf een voormalig rechercheur voor de FIOD, vertelde bij binnenkomst al direct dat hij niets geloofde van de percentages die Krug en zijn ambtenaren aan hem toonden. „Omdat dat in zijn belevingswereld heel anders was”, aldus Krug.

en over het ontbreken van zorgvuldigheid:

Hier regeerde niet de hype, maar de achteloosheid. Fouten konden zonder onderbouwing dienen als bewijsstukken voor fraude. Discussies over privacy werden weggewuifd. Data met een beperkt doel belandden, zonder de benodigde context, op hele andere plekken binnen de Belastingdienst.

Rutten besluit met:

Toch blijft na de 43 verhoren van de commissie een ander geluid hangen. Dat is dat van de overheid als moloch, zich niet bewust van zijn eigen krachten, die de burger kan verpulveren. Het geluid van een neerslaande hamer.

De overheid is een machine geworden

Of zoals de Nationale Ombudsman ooit zei: ‘De overheid is een machine geworden’, aldus in het interview van Reinier van Zutphen met Trouw.  Eerder stond in Trouw een interview met de vorige Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer: Ombudsman: De overheid wantrouwt haar burgers, 25 april 2013