Onder een bijzondere kop, “De pijlers van de rechtsstaat voelen zich terecht verwaarloosd“, bespreekt de redactie van het NRC de toestand van de Nederlandse rechtsstaat. Bij verwaarloosde pijlers denk ik eerder bij fysieke objecten. In het artikel worden rechtspraak, Openbaar Ministerie en de advocatuur als ‘pijlers’ aangeduid, waar ik niet zo snel ‘verwaarlozing’ aan zou koppelen.
In het commentaar wordt gesignaleerd dat een volwassen rechtssysteem in een rijk land geld kost. Bezuinigen op politie, Openbaar Ministerie, rechterlijke macht en advocatuur heeft onherroepelijk tot gevolg dat de kwaliteit en kwantiteit afneemt. Dat niet alleen de advocatuur bezwaar heeft tegen de plannen van het Ministerie van Justitie en Veiligheid, maar dat ook de rechterlijke macht, het Openbaar Ministerie en de politie ernstige kritiek hebben op het kabinet, geeft te denken.
De redactie besluit met de volgende terechte oproep: “Van de rechtspraak is vooral de schaduwwerking belangrijk. Oftewel de belofte van de doorgehakte knoop, de zekerheid over ‘hoe het zit’ en de gedachte dat de deur ernaartoe open kan. Het is dát recht dat mede een rechtsstaat definieert. En waar ieder kabinet enorm zuinig op moet zijn. Door ook op tijd te investeren.“.

