Het lijkt niet bij iedereen bekend te zijn: iedere besloten vennootschap (bv) dient de juridische naam bekend te maken in al haar uitingen.
Boek 2 BW schrijft voor aan bv’s, dat in alle geschriften, gedrukte stukken en aankondigingen, waarin de vennootschap partij is of die van haar uitgaan, met uitzondering van telegrammen en reclames, het volgende moet blijken:
- de volledige juridische naam van de bv, zoals geregistreerd bij het handelsregister;
- de plaats van vestiging.
Als de bv melding maakt van het kapitaal van de vennootschap, moet daarbij in elk geval worden vermeld welk bedrag is geplaatst, en hoeveel van het geplaatste bedrag is gestort. Het begrip ‘geschriften’ omvat ook elektronische uitingen, zodat de verplichting ook geldt voor bijvoorbeeld websites.
Misleidende reclame
Daar komt nog bij dat ook andere regels uit het Burgerlijk Wetboek verplicht stellen dat de onderneming (waaronder de bv) die actief is in het economisch verkeer juiste gegevens verstrekt omtrent zijn identiteit. Niet-naleving van die verplichting kan een oneerlijke handelspraktijk of misleidende reclame betekenen.
Informatieverplichting ten opzichte van afnemers
Er gelden aanvullende verplichtingen voor de grote groep ondernemingen die vallen in de categorie ‘dienstverrichters’. Dit is een Europees begrip waaronder onder meer de volgende activiteiten en beroepen vallen:
architecten, ingenieurs, accountants, taxateurs, ambachtslieden; ondernemingen op het gebied van managementadvies, evenementenorganisatie, incasso-diensten, reclame- en wervingsdiensten, vrijetijdsdiensten, catering, opleiding, certificering, schoonmaakdiensten.
Bv’s met dit soort activiteiten zijn verplicht om de volgende gegevens aan (potentiële) afnemers te verstrekken:
- naam onderneming,
- rechtspositie en rechtsvorm onderneming,
- het geografisch adres waar de onderneming is gevestigd,
- adres- en contactgegevens van de onderneming.
De onderneming dient er voor te zorgen dat deze informatie aan alle afnemers wordt verstrekt en dat de informatie makkelijk toegankelijk is op de plaats waar de dienst wordt verricht of de overeenkomst wordt gesloten. Verder dient de informatie makkelijk elektronisch toegankelijk te zijn voor afnemers op een door de onderneming meegedeeld (internet)adres en moeten de gegevens worden opgenomen in alle documenten waarin de onderneming de diensten ten behoeve van de afnemer beschrijft.
Internethandel
Bij specifieke ondernemingsactiviteiten kunnen er eveneens verplichtingen zijn om bepaalde informatie te verschaffen. Als de bv zich bijvoorbeeld bezig houdt met e-commerce, wat juridisch wordt aangeduid als ‘afstandsovereenkomsten’, gelden extra regels, die onder andere op de identiteit van de onderneming betrekking hebben.
Zo is het bij afstandsovereenkomsten met consumenten verplicht om onder meer de volgende informatie te verstrekken:
- de identiteit van de onderneming, zoals zijn handelsnaam;
- het geografisch adres waar de onderneming gevestigd is en het telefoonnummer, fax en e-mailadres van de onderneming, indien beschikbaar;
- het geografische adres van de bedrijfsvestiging van de onderneming, waaraan de consument eventuele klachten kan richten (als dat verschilt van het adres in de tweede bullet).
Gevolg van niet-naleving van deze informatieverplichtingen is dat de consument niet is gebonden aan de overeenkomst op afstand.
Tot slot
Ter voorkoming van onnodige juridische discussies met zakenrelaties, doet het bestuur van bv’s er goed aan er voor te zorgen dat wordt voldaan aan de juridische regels inzake de verschaffing van gegevens over de rechtspersoon. Voor bv’s gelden altijd de aan het begin beschreven basisregels. Daar komen extra regels bij als de bv ‘dienstverrichter’ is of zich met e-commerce bezig houdt.
Meer informatie over het onderwerp van dit artikel is te verkrijgen bij de juristen verbonden aan Pellicaan Advocaten.
Dit artikel is op de website van Pellicaan Advocaten geplaatst als ‘Tip van Pellicaan’.


Beste mevrouw Timmer,
Interessante stuk heeft u geschreven. Geldt dit dan ook voor een blog? Moet een B.V. dan verplicht ook in zijn disclaimer of blognaam opnemen dat het een B.V is?
Deze verplichting geldt ook voor digitale uitingen. Er is een uitzondering voor ‘reclames’. De vraag is, hoe ruim dat is. Aangezien het wetsartikel uit het pre-digitale tijdperk dateert, zou het goed kunnen zijn dat er gedacht is aan papieren media, waarin het minder makkelijk is om de ondernemingsgegevens te vermelden. De juridisch veilige weg is om de juridische naam ook in digitale mededelingen te vermelden. Dat voorkomt ook dat klanten zouden kunnen denken met een privépersoon zaken te doen.
Hartstikke bedankt. Ik ben toevallig bezig met mijn scriptie hierover( ik had u ook een tijdje geleden geïnterviewd). Ik wist niet dat dit zo was. Zou ik deze reactie mogen gebruiken voor mijn scriptie dat gaat over juridisch bloggen.
Kan je gebruiken, wel verstandig om na te gaan in de wetsgeschiedenis wat er in dit verband onder ‘reclame’ wordt verstaan.
Is artikel 2:75bw ook van toepassing op bv het lijkt precies hetzelfde. Ik kan die van de bv niet vinden.
Voor de bv is het artikel 2:186 BW. Zie voor de historie de bronnen genoemd op overheid.nl.
Dateert van vóór overheid.nl, maar wellicht is er op http://www.statengeneraaldigitaal.nl/ iets te vinden.
Hartstikke bedankt!!!
Ik zie dat artikel 2:75 BW hierover gaat. Ik zie ook dat reclame volgens de stichting reclame code Onder reclame wordt verstaan: iedere openbare en/of systematische directe dan wel indirecte aanprijzing van goederen, diensten en/of denkbeelden door een adverteerder of geheel of deels ten behoeve van deze, al dan niet met behulp van derden. Onder reclame wordt mede verstaan het vragen van diensten. Adverteerder is een organisatie of een persoon niet zijnde een consument.
Niet alle BV’s prijzen goederen of diensten tenminste niet op hun blogs. Dus hier loop ik een beetje vast… Of is het publiceren van blogs over auteursrecht een vorm van reclame? Anders mail ik een BV voor de zekerheid.