In het blog “Oneerlijk ontwerpen (is waar ik me tegen verzet)” signaleert Hoepman dat adresboekjatten de normaalste zaak van de wereld is geworden. Terecht roept hij op tot eerlijk ontwerpen:

Het is tijd om systemen eerlijk te ontwerpen. Systemen die transparant zijn over wat ze doen. Waarvan te controleren is wat ze doen. Die doen wat je verwacht dat ze doen, en niet meer dan dat. Systemen die je dus niet later voor een onaangename verrassing plaatsen. Waarvan het technisch ontwerp ons beschermt. Waarvan de gebruikersinterface intuïtief is en meteen duidelijk maakt wat er wel en niet kan, wat er wel en niet gebeurt. Een systeem waarin de gebruiker centraal staat en de controle echt in handen heeft.

De vraag is hoe we de IT-industrie zo ver krijgen. Ik vrees dat daar regels voor nodig zijn en harde sancties tegen bedrijven die slechte IT-producten leveren.

Aanvulling 27 september 2017 | Een slimme stad, voor domme burgers

Mooie tekst van Hoepman in een recent artikel: “Een slimme stad, voor domme burgers” (FD, betaalmuur). Ook een slimme stad moet eerlijk worden ontworpen, maar kunnen en willen de machthebbers dat?

Kortom: wie implementeert zo’n slimme stad: wie zit er aan de knoppen en controleert de stad?