Nieuwe regels hoog-risicolanden maken het de Wwft-plichtigen moeilijk | artikel 9 Wwft

Op 21 mei jl. zijn wijzigingen in de Wwft in werking getreden die onder meer gaan over het cliëntenonderzoek als de zgn. hoog-risico landen (door mij als ‘schurkenstaten‘ afgekort) in het spel zijn. Het gaat om artikel 9 Wwft, waarvan de nieuwe tekst hier is te vinden.

Als de Europese Commissie zijn zin krijgt, is dat de lijst met landen in dit bericht. De huidige lijst staat hier.

De regels zijn flink veranderd, kijk maar eens naar de automatische vergelijking tussen artikel 9 Wwft per 21 mei 2020 en 1 januari 2020:

Praktisch betekent de nieuwe tekst van artikel 9 dat alle Wwft-plichtigen veel extra werk moeten verrichten als sprake is van:

  • transacties
  • zakelijke relaties
  • correspondentbankrelaties

die zijn “gerelateerd aan schurkenstaten”.

In de oude tekst van artikel 9 golden de speciale schurkenstaten-verplichtingen alleen voor bij ministeriële regeling aangewezen Wwft-plichtigen en kon in de regeling gedifferentieerd worden naar type Wwft-plichtige. Nu is het voor alle Wwft-plichtigen hetzelfde (artikel 9 lid 1) en kunnen daarboven nog extra eisen worden gesteld (artikel 9 leden 2 en 3).

Als ik me goed herinner is er in de parlementaire geschiedenis niet toegelicht wat “gerelateerd aan” betekent, wat zorgt voor onzekerheid bij Wwft-plichtigen (en de toezichthouders vrij baan geeft om hun eigen interpretaties te bedenken).

Geboren in Iran
Ik ben benieuwd of de persoon waar ik in februari jl. over schreef, die langdurig in Nederland woont en in Iran (een schurkenstaat) is geboren, is “gerelateerd aan” een schurkenstaat in de zin van artikel Wwft, zodat de hypotheekbank hem als hoog risico moet behandelen. Als dat zo zou zijn, zet artikel 9 Wwft de deur open naar ernstige vormen van discriminatie.

Uitvoerbaarheid
Tevens speelt de vraag of artikel 9 Wwft wel uitvoerbaar is. Zoals zo vaak in de witwasbestrijding worden allerlei soorten ondernemingen, met totaal verschillende informatiepositie en kennisniveau, opgezadeld met one-size-fits-all regels bedacht voor banken. Banken hebben naar mijn verwachting al moeite met het artikel 9 Wwft. Ik betwijfel of andere Wwft-plichtigen in staat zijn om dat artikel na te leven.

Praktisch betekent dit dat middelgrote en kleinere Wwft-plichtigen er goed aan doen te proberen af te zien van klanten met transacties en zakelijke relaties met schurkenstaten, voor zover ze er achter kunnen komen wat ‘gerelateerd aan‘ betekent (correspondentbankrelaties spelen alleen bij banken).

Welke agenda zit hier achter?
Dit is een voorbeeld van maatschappelijk onbetamelijke regelgeving, waarmee aan de grote groep Wwft-plichtige ondernemingen onmogelijke eisen worden gesteld. Wat zou achter deze onmenselijke criminaliteitsbestrijdingsregelsmachine kunnen zitten:

  • Is dit de manier waarop straks de grote landen samen met de internetgiganten de hele wereld gaan beheersen?
  • Is het de bedoeling dat het midden- en kleinbedrijf het werken onmogelijk wordt gemaakt? Is straks iedere burger een slaafje geworden?
  • Is dit bevordering van de werkgelegenheid van compliance-adviseurs en datahandelaren die in persoonsgegevens handelen, waar de investeerders van profiteren?
  • Zouden overheden hiermee de basis willen leggen voor een samenleving waarin iedereen elkaar permanent in de gaten houdt op basis van discriminerende risicoprofielen?

Ik begrijp het niet. En ik vind het niet-integer.

 


Aanvulling 5 juni 2020
Het rapport van Unger, waar ik gisteren over schreef, bevat een interessant hoofdstuk over het fenomeen schurkenstaten.

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Rotterdam, telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/ ||| Motto: goede bedoelingen rechtvaardigen geen slechte regels
Dit bericht werd geplaatst in Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Grondrechten, rechtsstaat e.d., Internationale handel en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Nieuwe regels hoog-risicolanden maken het de Wwft-plichtigen moeilijk | artikel 9 Wwft

  1. Jeroen van der Weele zegt:

    Ellen, ik ben het grotendeels met je eens. Ik heb toevallig gisteren kopij ingeleverd voor een artikel dat onder meer gaat over het nieuwe art. 9 Wwft. De woorden ´gerelateerd aan´ is mij ook totaal onduidelijk. Sterker nog, het wordt nergens in de wetsgeschiedenis verduidelijkt (maar wellicht lees ik daar nu helemaal overheen…). Ik ben notaris. Stel: ik moet een stichting oprichten die tot doel heeft het helpen van nooddruftige mensen in Iran. De oprichters zijn allen weliswaar geboren in het betreffende land, maar zijn volledig genaturaliseerd tot Nederlander. Ik ben geneigd om te zeggen dat het doel ‘gerelateerd is aan’. En dat betekent dat ik ineens een verscherpt CDD moet uitvoeren en allerlei toeters en bellen uit de kast moet halen die ik de cliënten ook niet kan uitleggen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? En ja, weigeren….dat mag ik als notaris niet, althans niet omdat ik ‘bang’ ben voor art. 9 Wwft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s